ตอนที่ 140 ในที่สุดซ่งเชี่ยนกับโจวหงเหว่ยก็แต่งงานกัน ถึงเวลาเก็บแห

ซ่งซีซีนั่งตัวตรงอยู่ในบ้านตายายของเจียงสุ่น คุณยายเจียงพยายามยัดของกินอร่อย ๆ ใส่มือเธอไม่หยุด ยิ้มจนปากแทบฉีกถึงหู ส่วนเจียงสุ่นเป็นเพื่อนคุณตาหยิบหมาก แต่ว่าใจของทั้งสองคนไม่ได้อยู่ที่กระดานหมากเลย หมากกระดานหนึ่งเล่นกันเละเทะไปหมด

“ซีซี ลูกเสี่ยวสุ่นคนนี้ดีไปหมดทุกอย่าง ติดแค่ปากไม่ดี หนูอย่าไปถือสากับมันเลยนะ”

คุณยายเจียงจับมือเธอไว้ ฉีดวัคซีนล่วงหน้าให้เด็กสาวก่อน เพราะลิ้นร้าย ๆ ของหลานชายคนนี้คนธรรมดาทนไม่ไหวจริง ๆ ยายกลัวว่าหนูซีซีจะตกใจหนีไป

“พี่หน่อไม้พูดจริงที่มักขัดหู คนใจแคบต่างหากที่ฟังไม่เข้า”

ซ่งซีซีพูดด้วยความจริงใจเป็นพิเศษ เพราะคำพูดของเธอเองก็ไม่เพราะหูเหมือนกัน ต่อไปเธอกับเจียงสุ่นก็อย่าไปรังเกียจกันเลย

ยายฟังแล้วใจพองโต พยักหน้าแรง ๆ “ใช่ ๆ ๆ เสี่ยวสุ่นมันก็ตรงเกินไป ประจบสอพลอไม่เป็น”

“พี่หน่อไม้พึ่งฝีมือจริง คนที่เอาแต่ประจบสอพลอไปได้ไม่ไกลหรอก”

อย่างเช่นซ่งต้าเจียง แล้วก็ผู้อำนวยการโรงงานโจว อีกไม่นานก็จะซวยแล้ว