เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซ่งซีซีแทงอีกสองสามที ซ่งเชี่ยนเจ็บจนตัวกระตุกเกร็ง เธอจึงพอใจโยนกิ่งไม้ทิ้ง แล้วพูดกับซ่งเชี่ยนที่สภาพน่าเวทนา “ตอนนี้ฉันจะชี้ทางที่สามให้เธอ ทั้งไม่ต้องแต่งกับโจวหงเหว่ย ทั้งไม่ต้องไปเป่ยต้าฮวง อยากฟังไหม”
“อยากฟัง บอกฉันเร็ว ๆ!”
ฤทธิ์ยาออกเต็มที่ ตอนนี้ซ่งเชี่ยนเป็นเหมือนหุ่นเชิดในมือซ่งซีซี สั่งให้ทำอะไรก็ทำอย่างนั้น
เจียงสุ่นบนเนินเขาก็อยากรู้เหมือนกันว่าทางที่สามนี้คืออะไร ฟังดูค่อนข้างสมบูรณ์แบบทีเดียว
แต่เขารู้ว่าซ่งซีซีต้องไม่ได้คิดดีแน่ ทางที่สามนี้เป็นทางตายแน่นอน
“เธอทุบขาตัวเองให้หัก ก็ชั่วคราวไม่ต้องแต่งกับโจวหงเหว่ย ไม่ต้องไปเป่ยต้าฮวง บาดเจ็บถึงเส้นเอ็นกระดูกต้องพักร้อยวัน พอแผลหายดี บางทีโจวหงเหว่ยอาจไม่อยากแต่งกับเธอแล้ว ทางเป่ยต้าฮวงก็อาจคนเต็มแล้ว”
เสียงของซ่งซีซีเต็มไปด้วยการล่อลวง ราวกับซาตานในปีนั้นที่ล่อลวงอาดัมกับเอวา