เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“เธอจำคนผิดแล้ว ฉันไม่ใช่พี่อุลตร้าแมน”
ซ่งซีซีทำหน้านิ่งปฏิเสธ
“พี่อุลตร้าแมน ขอโทษครับ ผมจำคนผิด นี่แม่ผมครับ”
พอถังจื่อชิวได้ยินเสียงของเธอ ก็มั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่านี่คือพี่อุลตร้าแมน แม้จะไม่เข้าใจว่าทำไมพี่ถึงไม่ยอมรับ แต่เขายินดีร่วมมือกับพี่
ซางเยวี่ยฮวากล่าวเสียงนุ่ม “คุณหนู ฉันชื่อซางเยวี่ยฮวา ไปนั่งเล่นที่บ้านฉันสักหน่อยไหม”
“ไม่ดีกว่าค่ะ ฉันยังมีธุระ รีบพากันกลับบ้านเถอะ ข้างนอกคนไม่ดีเยอะ”
ซ่งซีซีปฏิเสธ เธอยังต้องหาบ้านอยู่เลย
“พี่แมน พี่มีธุระอะไรเหรอครับ ผมช่วยได้ไหม” ถังจื่อชิวถามอย่างกระตือรือร้น
“ฉันกำลังหาบ้านอยู่ เด็กอย่างเธอไม่เข้าใจหรอก”
ซ่งซีซียิ้ม เด็กน้อยคนนี้ช่างมีน้ำใจจริง ๆ เธอมองไปรอบ ๆ ท้องฟ้ามืดสนิทแล้ว จึงพูดว่า “ฉันไปส่งพวกเธอที่บ้านเอง ต่อไปอย่าออกมาตอนกลางคืนแล้ว ข้างนอกไม่ปลอดภัย”