ตอนที่ 93 พ่อ หม้อผุอย่างพ่อเหมาะกับฝาผุอย่างแม่พอดี

ซ่งซีซีเดินกลับบ้านอย่างเนิบ ๆ คนบ้านซ่งน่าสังเวชขนาดนี้ เธอต้องขอชื่นชมให้เต็มที่หน่อย

ประตูบ้านซ่งยังเปิดอยู่ พื้นเต็มไปด้วยอาหารที่ถูกเหยียบจนเละ ทั้งเศษกระเบื้องและเลือด ซ่งต้าเจียงนั่งนิ่งไม่ไหวติง สีหน้าทื่อ ๆ ราวกับเข้าฌาน

เหอเฟิ่งเหลียนยังนอนแผ่เหมือนศพอยู่บนพื้น ส่วนซ่งเจี้ยนกั๋วฟื้นแล้ว แต่กระดูกก้นกบเจ็บหนักจนลุกไม่ขึ้น

เหอไฉ่เหลียนที่เสื้อผ้าหลุดลุ่ยตัวงออยู่ในมุมร้องไห้สะอึกสะอื้น ร้องไห้ให้ชะตากรรมอันน่าสังเวชของเธอ ยิ่งร้องไห้ให้โชคร้ายที่แผนของเธอพังทลาย

เลือดบนหัวซ่งเว่ยกั๋วหยุดแล้ว แต่เขายังไม่ฟื้น แถมหัวเต็มไปด้วยเลือด ดูราวกับที่เกิดเหตุฆาตกรรม