ตอนที่ 45 แม่มีลูกยามแก่แล้วหรือ?

ความโกรธพุ่งขึ้นมาอีกครั้ง ซ่งต้าเจียงสูดลมหายใจแรง ๆ กลั้นมันลงไป ฝืนยิ้มพูดว่า “ลูกคนนี้พูดจาเสียจริง ที่ข้างนอกห้ามพูดแบบนี้นะ คนจะหัวเราะเอา!”

“ข้างนอกก็ไม่พูดสิ คนนอกไม่ได้ทำอะไรฉันไม่ดีนี่”

ซ่งซีซีเริ่มรำคาญ “พ่อ อย่าอืดอาดสิ จะให้หรือไม่ให้ก็พูดมาสักคำ ฉันต้องออกไปข้างนอกแล้ว”

“แกพูดกับพ่อแบบนี้ได้ยังไง ของไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง!” เหอเฟิ่งเหลียนทนไม่ไหว กดเสียงด่า

“แม่ น้ำที่ใช้ซักผ้าเมื่อวานอร่อยไหมคะ ไม่รู้กางเกงในพ่อมีขี้ติดอยู่หรือเปล่า”

ซ่งซีซียิ้มอย่างมีเลศนัย

“อ้วก…”

เหอเฟิ่งเหลียนรู้สึกคลื่นไส้ อ้วกแห้ง ๆ อยู่หลายครั้ง ใบหน้าซีดขาว ไม่มีแรงด่าแล้ว

“แม่ นี่แม่มีลูกยามแก่เหรอคะ พ่อนี้แก่แล้วยังแกร่งจริง ๆ”