ตอนที่ 44 เลิกพูดไร้สาระ เอาอะไรที่เป็นชิ้นเป็นอันมา!

ผู้หญิงที่ถามมองเธอด้วยแววตาเวทนาสงสาร เด็กน่าสงสารจริง ๆ ของกินมัน ๆ ก็แทบไม่มีให้แตะต้อง ไม่แปลกใจเลยที่ผอมขนาดนี้

“ค่อย ๆ หัดทำไปทีละน้อยนะหนู ข้าวผัดไข่หนูยังผัดได้ดีขนาดนี้ กับข้าวจานอื่นก็คงหัดไม่กี่ครั้งก็ทำเป็นแน่” ผู้หญิงปลอบเธอ

อืม

“ค่ะ” ซ่งซีซีพยักหน้ารับอย่างเชื่อฟัง ข้าวผัดไข่ผัดเสร็จเรียบร้อยแล้ว เธอยกหม้อข้าวผัดไข่เต็ม ๆ เข้าไปในห้อง คนอื่น ๆ ล้วนคิดว่าหม้อขนาดนี้ต้องเป็นอาหารของทั้งครอบครัวแน่ ๆ ยังรู้สึกว่าซ่งซีซีรู้เรื่องรู้รอวเหลือเกิน เมื่อวานถูกเหอเฟิ่งเหลียนด่าทอขนาดนั้น ผ่านไปคืนเดียวก็เหมือนคนไม่มีเรื่อง ยังทำอาหารเช้าให้คนทั้งบ้าน รู้เรื่องกว่าซ่งเชี่ยนขี้เกียจเอาแต่กินมากนัก