กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซ่งเชี่ยนนั่งอยู่บนพื้น พิงกำแพงหอบหายใจแรง ผมกระเซอะกระเซิงปรกใบหน้าซีดเผือดของเธอ ดูเหมือนผีสาวยิ่งกว่าผีสาวเสียอีก
ซ่งซีซีไม่สนใจเธอ ขึ้นเตียงนอน
ผ่านไปนานมากซ่งเชี่ยนจึงฟื้นตัวได้ เธอจ้องซ่งซีซีบนเตียงด้วยความแค้น แต่สุดท้ายก็ไม่กล้าทำอะไร แม้แต่จะขึ้นเตียงก็ไม่กล้า กลัวถูกโยนออกไปนอกหน้าต่างอีก เธอหยิบเสื่อเย็นผืนหนึ่งออกมาจากตู้ปูบนพื้น แล้วหยิบผ้าห่มออกมาปูที่นอน
แต่เพิ่งล้มตัวลงนอน หลังคอก็เจ็บแปลบขึ้นมา เธอสลบไป
ซ่งซีซีเตะเธออย่างชำนาญหนึ่งที แล้วเข้าไปในมิติ เมล็ดพันธุ์ที่หว่านไว้เมื่อวานงอกงามดีมาก เธอจึงปลูกต่อ เอาเมล็ดที่เหลือทั้งหมดล้างน้ำ แล้วรดน้ำ