เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ฮัดเช้ย!”
เจียงสุ่นที่เพิ่งอาบน้ำเย็นจัดจากห้องน้ำสาธารณะกลับมาถึงบ้านก็จามเสียงดัง คุณยายเจียงร้อนใจรีบไปหยิบผ้าขนหนูแห้ง เขย่งเท้าเช็ดผมให้เขา
“บอกให้พกกระติกน้ำร้อนไปก็ไม่ฟัง ตอนนี้ตุลาคมแล้ว ไม่ใช่สิงหา มีแต่เธอที่ยังอาบน้ำเย็น ผมก็ไม่เช็ดให้แห้ง ตอนนี้ยังหนุ่มรู้สึกว่าไม่เป็นไร พอแก่ตัวไปจะต้องเสียใจแน่!”
เจียงสุ่นก้มศีรษะให้ยายเช็ดผม ฟังคุณยายบ่นพึมพำไม่หยุด เขาไม่รู้สึกรำคาญเลยสักนิด กลับอยากให้ยายบ่นมาก ๆ ด้วยซ้ำ
“ยายครับ พรุ่งนี้กินเกี๊ยวไส้ผักหญ้าถุงเงินดีไหม?”
“ได้สิ พรุ่งนี้ยายห่อให้ ซาลาเปาไส้เต้าหู้กินได้ใช่ไหม?”
ความสนใจของคุณยายเจียงเปลี่ยนทันที ตั้งใจคุยกับหลานชายเรื่องพรุ่งนี้จะกินอะไรดี
“อยากกินปอเปี๊ยะทอดด้วย ปอเปี๊ยะทอดในโรงอาหารไม่อร่อยเท่าที่ยายทำ”