กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซ่งซีซีเดินจากไปช้า ๆ หลังค่อมเล็กน้อย ดูยังไงก็เป็นภาพของคนที่ไม่เคยเห็นโลกกว้าง
หวังกั๋วเซิ่งส่ายหน้า เขาได้ฟังเมียเล่าเรื่องเมื่อวานแล้ว เด็กคนนี้ช่างน่าสงสารจริง ๆ ซ่งต้าเจียงกับเมียไม่ได้ทำเรื่องที่คนควรทำเลย!
“อาหวัง เด็กผู้หญิงคนนี้เป็นลูกบ้านไหน” เหลียงไห่ถามอย่างอยากรู้
“ลูกสาวซ่งต้าเจียง แต่ก่อนเลี้ยงอยู่ชนบท เมื่อวานเพิ่งกลับมา”
“ใช่ซ่งต้าเจียงคนที่รับลูกกำพร้าของพี่น้องมาเลี้ยงหรือเปล่า”
เหตุที่เหลียงไห่รู้จักซ่งต้าเจียง เพราะพ่อของเขาเป็นเลขาธิการโรงงานทอผ้า มักพูดถึงซ่งต้าเจียงที่บ้านบ่อย ๆ ชมว่าเขาเป็นคนมีน้ำใจ ชาติกำเนิดสูงส่ง เป็นสหายที่ดี
“ใช่ ลูกชายคนโตของเขา ซ่งเจี้ยนกั๋ว ตอนเด็กยังเคยเล่นกับพวกนายด้วย” หวังกั๋วเซิ่งพูด