ตอนที่ 8 หยดเลือดรับเป็นเจ้าของ ได้มิติน้ำพุวิญญาณ

บรรยากาศรอบตัวซ่งต้าเจียงกดต่ำจนน่ากลัว สีหน้าของเหอเฟิ่งเหลียนก็แย่มาก แม้แต่ซ่งเว่ยกั๋วก็ไม่กล้าเปล่งเสียง ในห้องเงียบราวกับสุสาน มีเพียงเสียงเคี้ยวของซ่งซีซี

ข้าวหม้อใหญ่ขนาดนี้ คนบ้านซ่งห้าคนยังกินไม่หมด ซ่งซีซีอ้าปากกว้างราวกับเทาเที่ย ข้าวในหม้อลดลงจนเห็นได้ด้วยตา กลืนข้าวคำสุดท้ายลงคอแล้ว ซ่งซียังรู้สึกไม่พอใจนัก จึงเลียข้าวหนึ่งเม็ดที่ติดอยู่มุมปากเข้าปาก แล้วใช้ช้อนขูดข้าวที่ติดขอบหม้อออกมาจนสะอาดราวกับสุนัขเลีย

“ในที่สุดก็อิ่มแล้ว มีความสุขจังเลย!”

ซ่งซีซียิ้มอย่างพอใจ

“ซีซี หนูท้องอืดไหม?” ซ่งต้าเจียงเสียงแหบแห้ง ตอนนี้เขาเป็นห่วงเพียงอย่างเดียวว่าลูกสาวอกตัญญูคนนี้จะกินจนท้องแตกตาย

“ไม่อืดค่ะพ่อ หนูอยากอาบน้ำ!”