เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซ่งซีซียืนขึ้น ค้อมตัวขอบคุณทุกคน แล้วยังหยิบของจากหาบยื่นให้คนที่เอาอาหารให้เธอกิน แต่ทุกคนปฏิเสธ ไม่มีใครใจร้ายพอจะรับของจากมือเธอ
“รอแม่เธอกลับมาก่อน แล้วให้แม่ทำอะไรอร่อย ๆ ให้กินก็แล้วกัน”
จินอวี้ฉินพูดด้วยน้ำเสียงเยาะหยัน ยัยคนนี้โง่ทึ่มจริง ๆ แยกไม่ออกว่าอะไรดีอะไรชั่ว เอาแต่คิดว่าเหอเฟิ่งเหลียนเป็นแม่ที่ดี ถ้าเธอไปยุ่งเรื่องของคนอื่นอีกหลังจากนี้ก็ขอให้เป็นหมาไปเลย
ซ่งซีซียิ้มเขิน ๆ สีหน้าเต็มไปด้วยความคาดหวัง เธอหาบของเดินเข้าไปในตึกพักครอบครัวพนักงาน ฝีเท้าเบาสบายขึ้นกว่าตอนแรกมาก
พอเธอเดินจากไป ทุกคนก็ซุบซิบเรื่องซุบซิบของบ้านซ่งกันอย่างออกรส ใคร ๆ ก็อยากดูว่าบ้านซ่งจะเกิดอะไรต่อ
“ต้องเป็นไปแทนซ่งเชี่ยนที่เป่ยต้าฮวงแน่นอน เดือนธันวาคมก็ต้องสรุปแล้ว เหอเฟิ่งเหลียนทนไม่ได้ที่ลูกบุญธรรมจะไปลำบาก ก็เลยเรียกเอาลูกสาวแท้ ๆ กลับมา แพ้จริง ๆ” จินอวี้ฉินเยาะ
“ไม่แน่นะ เขาอาจจะคิดถึงลูกสาวจริง ๆ ก็ได้”