กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
คำสารภาพที่จู่โจมโดยมิทันตั้งตัวของกู้จิ่นเหยียนทำให้องค์หญิงสายตรงตะลึงงันไป
“องค์หญิงกำลังคิดสิ่งใดอยู่หรือ”
กู้จิ่นเหยียนมิได้ปล่อยมือที่โอบองค์หญิงสายตรงไว้ แววตาจับจ้องดวงตาขององค์หญิงอย่างแน่นิ่ง
“แต่เจ้าเล่า ความมุ่งหวังของเจ้าจะเป็นเช่นไร”
องค์หญิงสายตรงเอ่ยออกมาโดยไม่รู้ตัว
“เช่นนั้น องค์หญิงก็เพราะคำพูดเหล่านั้นขององค์ชายใหญ่จึงจงใจตีตัวออกห่างจิ่นเหยียน มิใช่เพราะมิชอบแล้วหรือ”
มุมปากของกู้จิ่นเหยียนยกขึ้นเป็นรอยยิ้มซึ่งหาได้ยาก
“ข้า เจ้าปล่อยข้าก่อน หากผู้ใดเห็นเข้า เจ้าบัณฑิตอันดับสามผู้นี้ก็ไม่ต้องเป็นกันแล้ว”