กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
อู๋อี้ไป๋ไม่พูด เขารู้ว่าถึงพูดไปท่านแม่ก็คงฟังไม่เข้าหู มีเพียงคำพูดของท่านพ่อที่ท่านแม่ยังฟังได้บ้างสองสามคำ
“เจ้ายังมีหน้ามาร่ำทุกข์กับอี้ไป๋อีกหรือ ยังไม่ไปเสีย”
อัครเสนาบดีอู๋มาด้วยสีหน้าดำคร่ำเคร่งขมึง ก่อนจะดุภรรยาตัวเองหนึ่งคำ แล้วมองไปทางอู๋อี้ไป๋
“ลูกขอถอยก่อนขอรับ”
อู๋อี้ไป๋ลุกขึ้นเงียบ ๆ แล้วจากไป
“เดิมข้าคิดว่าเจ้าให้กำเนิดบุตรหลายคนมีคุณ แต่ดูเจ้าสิ เพราะความลำเอียงของเจ้า หยวนซวงจึงแตกใจจากครอบครัว หยวนหมิ่นแม้แต่เด็กคนเดียวก็รักษาไว้ไม่ได้ ตอนนี้เจ้ายังจะลากลูกชายเข้ามาในเรื่องที่พวกผู้หญิงชอบพากันนินทาเช่นนี้อีก”