กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ผู้ที่ควรมาถึงกันเกือบครบแล้ว มู่เสี่ยวหน่วนนั่งอยู่ตรงนี้ แม้แต่ผู้ที่มาทีหลังก็ไม่กล้าเข้ามานั่งด้วย
มู่เสี่ยวหน่วนนั่งโต๊ะเดียวคนเดียวเช่นนี้
“เป็นอะไรไปหรือ ฮูหยินโจวไม่มาหรือ”
ฮูหยินผู้เฒ่าอ๋องหรูหยางเปิดปากถาม ฮูหยินอู๋รีบยิ้มประจบ
“อาจเพราะไม่ค่อยอยู่ในเมืองหลวง อีกทั้งแทบไม่เคยร่วมงานเลี้ยงเช่นนี้ แม่ของครอบครัวดองของข้าคนนี้ไม่ชอบคนเยอะ ที่นั่งนั้นเงียบพอดี นางจึงไม่อยากมา”
ฮูหยินอู๋หาข้ออ้างขึ้นมาพล่อย ๆ ยังถือโอกาสใส่ร้ายมู่เสี่ยวหน่วนไปด้วย
ฮูหยินผู้เฒ่าอ๋องหรูหยางมิใช่คนโง่ อายุปานนี้ก็มิได้อยู่มาเปล่า ๆ บนใบหน้ายังคงมีรอยยิ้มพูดคุยกับทุกคน แต่ไม่เอ่ยถึงเรื่องหลานสาวของตนอีก