กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
หลังจากหลับใหลไปหนึ่งวันหนึ่งคืน หลี่อวี้ซูก็ตื่นขึ้นมา อาการของเขาดูไม่เลว ทั้งยังได้กินเม็ดยาเพื่อบำรุงโลหิตปราณและบำรุงสุขภาพ ยามนี้กำลังวิ่งอยู่ในลานบ้าน ก่อนจะได้พบกับหวานเหยียนจิ่ง
“คุณชายหน้าหยก”
“คุณชายหลี่ ต่อไปใช้คำเรียกขานผู้น้อยว่าหวานเหยียนเถิด ยามนี้หวานเหยียนมิใช่คุณชายหน้าหยกอีกแล้ว หากแต่เป็นท่านฉินผู้สอนฉินคนหนึ่งในจวน”
หลี่อวี้ซูประสานมือคารวะ เขาเพิ่งไปเข้าร่วมการสอบมาหลายวัน เมื่อออกมาภายนอก ทุกสิ่งกลับเปลี่ยนแปลงไป เขาไม่รู้สถานการณ์ จึงมิได้กล่าวสิ่งใดมาก
มู่เสี่ยวหน่วนกำลังพาหร่วนหร่วนและคนอื่น ๆ ตกปลาอยู่บนเก๋งระเบียงคดเก้าโค้ง ที่นี่เลี้ยงปลาไว้ไม่น้อย ยามนี้ผืนน้ำในทะเลสาบละลายเพราะฤดูวสันต์อันอบอุ่นมานานแล้ว เหล่าปลาต่างพากันแย่งอาหาร