เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“วันนี้ขอบคุณท่านอาจารย์ที่ช่วยเหลือแล้ว”
เหวินเหนียงย่อตัวคารวะ
“ไม่ต้องเกรงใจ”
หลี่อวี้ซูขึ้นรถม้าก็หลับไปอย่างสะลึมสะลือ แม้แต่น้ำแกงชามนั้นก็ยังดื่มลงไปอย่างลวก ๆ
โจวเจี้ยนจวี่ช่วยจัดที่ทางให้เขาเรียบร้อย บ่าวรับใช้เช็ดตัวให้หลี่อวี้ซูอย่างง่าย ๆ ก่อนพาไปพักผ่อนบนตั่ง
“ท่านโจวกับท่านโหวทั้งหลายไม่อยู่จวน เจี้ยนจวี่ย่อมต้องช่วยเหลืออยู่แล้ว ในเมื่อจัดการคนเรียบร้อยแล้ว เช่นนั้นเจี้ยนจวี่ขอตัวก่อน”
โจวเจี้ยนจวี่กล่าวคำนี้กับมู่เสี่ยวหน่วน
“จะรีบร้อนไปไย อยู่รับสำรับด้วยกันก่อนเถิด พอดีในจวนมีท่านอาจารย์สอนฉินเพิ่มมาอีกคน เจี้ยนจวี่อยู่พบสักหน่อยเถิด”
มู่เสี่ยวหน่วนเอ่ยปาก
เมื่อได้ยินเช่นนั้น โจวเจี้ยนจวี่ก็ประสานมือคารวะ เขาเองก็อยากพบกับท่านอาจารย์สอนฉินผู้นี้เช่นกัน