กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“ฮูหยินผู้เฒ่า แม่นางเหนียนมาแล้วเจ้าค่ะ”
“ท่านอาสะใภ้ ท่านจะปลูกอะไรหรือ ข้ามาช่วยท่านด้วย”
เหนียนหร่วนหร่วนก้าวเท้าเบาสบาย ไม่นานก็เดินมาถึงหน้ามู่เสี่ยวหน่วน
“มาได้อย่างไร อยู่จวนท่านโหวเบื่อแล้วหรือ”
มู่เสี่ยวหน่วนเงยหน้าขึ้น มือที่กำลังทำงานก็หยุดลง
“พ่อของข้าจะออกเดินทางอีกแล้ว เมื่อวานฝ่าบาทเรียกพ่อของข้าเข้าเฝ้าในวัง พอกลับมาก็เก็บข้าวของจะออกเดินทาง แล้วส่งข้ามาที่นี่ ข้ายังไม่ได้มีโอกาสไปส่งพี่หกเลย”
เหนียนหร่วนหร่วนเป็นคนกล้ารักกล้าพูด เมื่อทั้งสองยืนยันใจต่อกันแล้ว เหนียนหร่วนหร่วนก็ยิ่งมองตระกูลโจวเป็นบ้านของตนเองมากขึ้น