ตอนที่ 371 รู้สึกด้อย

เหนียนหร่วนหร่วนทำขนมทั้งหมดเสร็จเรียบร้อยแล้ว นางยืดเอวตามความเคยชิน นี่เป็นครั้งแรกที่นางทำขนมมากมายขนาดนี้ในคราวเดียว แต่พอคิดถึงฝูงเด็กน้อยน่ารัก เหนียนหร่วนหร่วนก็รู้สึกว่าคุ้มค่า

จู่ ๆ ตรงหน้าก็มีชานมเพิ่มขึ้นมาหนึ่งถ้วย ชานมนี้คนางเคยดื่มมาแล้ว แค่ได้กลิ่นก็รู้ทันที

นางมองตามมือที่ถือชานมอยู่นั้นไป กลับเป็นโจวลิ่วหลาง

“ดื่มชานมสักหน่อยพักผ่อนสักครู่เถิด ที่เหลือมอบให้แม่ครัวจัดการก็พอแล้ว”

“ขอบใจเจ้า”

เหนียนหร่วนหร่วนยื่นมือรับมา ถึงกับเตรียมท่อไม้ไผ่ไว้ใช้เป็นหลอดดูดอย่างเอาใจใส่

“ชานมนี้รสชาติดีกว่าที่ขายในร้านอีก!”

ดวงตาของเหนียนหร่วนหร่วนเป็นประกาย นางอดใจไม่อยู่ดูดอีกคำใหญ่ แก้มทั้งสองข้างป่องออกมา