ตอนที่ 348 ความเจ็บปวดจากการสูญเสียบุพการี

หลายปีมานี้นางมู่เสี่ยวหน่วนทำความดีมามาก แต่ก็มิได้หมายความว่านางเปลี่ยนไป เพียงแต่ดวงใจคนนั้นล้วนทำจากเนื้อ นางจึงปกปิดคมเขี้ยวของตนไว้ มุ่งหมายจะใช้ชีวิตอันสงบสุขเพียงอย่างเดียว น่าเสียดายที่ชีวิตไม่ยอมให้นางสงบสุขเกินไปนัก

ขอบฟ้าเริ่มสว่างเรืองแสงจาง ๆ คณะของมู่เสี่ยวหน่วนก็พบศพที่ถูกหมาป่ากับหมาจรจัดเข่นฆ่า และในนั้นก็พบหัวหน้าเผ่ามองตันกับคุณชายใหญ่

ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผลเป็นรูพรุน ไร้ลมหายใจไปนานแล้ว

หากมิใช่เพราะเสื้อผ้าและเครื่องประดับติดตัว ก็แทบจะจำไม่ได้เลย

โจวอู่หลางห่อศพทั้งสองไว้เงียบ ๆ ศพนี้ต้องหอบกลับไป ส่วนที่เหลือนั้นต่อหน้าทุกคนก็จุดไฟเผาเสีย เพราะหากทิ้งไว้จะมีแต่ล่อฝูงหมาป่ากับสัตว์ป่าให้วนเวียนมา