กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“ลูกสาวของพี่สองชื่อเจียวเจียว นางก็ชื่อรุ่ยรุ่ย รุ่ยของเกสรดอกไม้ ท่านแม่คิดว่าอย่างไร”
“รุ่ยรุ่ย ก็ออกเสียงลื่นหูดี เอาละ พรุ่งนี้เจ้าลงเขาไปอีกสักเที่ยวแต่เช้า เด็กคนนี้ฝากไว้ที่ข้าก่อน”
มู่เสี่ยวหน่วนเอ่ยปากไล่คน โจวซานหลางเพิ่งได้เป็นพ่อใหม่ มองรุ่ยรุ่ยเพิ่มอีกหลายตา แล้วจึงจากไป
รอจนโจวซานหลางจากไป มู่เสี่ยวหน่วนจึงถอนหายใจครั้งหนึ่ง แล้วยกมือชี้ไปที่หน้าผากของรุ่ยรุ่ย พลังพิเศษสายหนึ่งไหลเวียนไปทั่วร่างของเด็กน้อยหนึ่งรอบ สีหน้าของเด็กดูดีขึ้นไม่น้อย ลมหายใจยามหลับก็หนักขึ้นบ้าง
โจวซานหลางตื่นแต่เช้า ต้มน้ำข้าวให้เสี่ยวรุ่ยรุ่ย ทำอาหารเช้าเสร็จก็รีบลงเขาไป