กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“เหล่าซื่อ เหตุใดยืนอยู่ที่ประตูแต่ไม่เข้าบ้านเล่า”
อู๋หยวนซวงเกือบจำไม่ได้ ยังต้องมองอีกหลายคราจึงกล้าปักใจ
“พี่สะใภ้ พวกพี่ไปดูพี่สองกับคนอื่น ๆ มาแล้วหรือ”
“ใช่ แม่นางผู้นี้คือ…”
อู๋หยวนซวงย่อมไม่พลาดซางจี๋ที่อยู่ข้างกายโจวชิงหว่าน
“พี่สะใภ้ ข้าชื่อซางจี๋ ต่อไปเราก็เป็นพี่สะใภ้น้องสะใภ้กันแล้ว”
ซางจี๋ทักทายอย่างสนิทสนมราวรู้จักกันมานาน ถึงกับทำให้ลู่ซานเหนียงที่อุ้มเด็กอยู่แล้วลงจากรถม้าด้านหลังตกตะลึงจนคางแทบหลุด เกือบอุ้มเด็กไว้ไม่มั่น
อู๋หยวนซวงมองไปทางโจวชิงหว่าน แม้สีหน้าของโจวชิงหว่านจะไม่ใคร่เต็มใจ แต่ก็มิได้โต้แย้ง
“เข้าบ้านก่อน มีเรื่องอันใดค่อยว่ากันที่บ้าน”