กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“ไม่ได้ ข้าผู้ครองแคว้นตัดสินใจแน่วแน่แล้ว ไม่ต้องเกลี้ยกล่อมอีก ชาวซ่งมีคำพูดอะไรนะ รุ่งเดียวไม่เห็นกันดุจสามฤดู ผ่านไปเพียงครึ่งวัน ข้ากลับรู้สึกเนิ่นนานนัก คิดหาหนทาง ข้าต้องรู้เส้นทางของพระชายาเอก พรุ่งนี้จะไปเยี่ยมนาง หาคนที่พูดภาษาซ่งได้ ข้าจะไปเปิดเผยความในใจ”
“ฝ่าบาท ฝ่าบาท อย่าร้อนใจเลย ท่านจะไปเปิดเผยความในใจ ก็ควรเตรียมการสักหน่อยมิใช่หรือ สตรีล้วนให้ความสำคัญกับน้ำใจ พรุ่งนี้เร่งเกินไป หากทำให้พระชายาเอกในอนาคตตกใจเล่า จะเป็นเช่นไร สู้รอสามวันดีกว่า สามวันให้หลังก็ส่งคนไปสืบได้ว่านางชอบสิ่งใด แล้วเอาใจตามที่ชอบมิใช่หรือ”