กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ในที่สุด โจวเอ้อร์หลางก็ต้องเป็นผู้กลับไป โจวซานหลางเฝ้ามองคณะเดินทางจากไป ครั้งหน้า ครั้งหน้าเขาต้องได้กลับไปให้ได้ เขาคิดถึงท่านแม่เช่นกัน มิใช่ไม่คิดหาคนที่เหมาะสมมาแต่งงาน แต่ดูใครก็ไม่เหมาะสม เสียทีจึงไม่รีบร้อน บ้านมีพี่น้องมากมาย ตระกูลโจวของพวกเขาไม่ขาดธูปบูชาสืบสกุล
“สามีรีบกลับมาได้อย่างไร”
อู๋หยวนซวงยังอยู่เดือน มิได้คาดคิดว่าโจวเหลี่ยนจือจะรีบกลับมาจนได้
“เดิมคิดว่าจะเร่งสำรวจรังวัดแถบโจวซานให้เสร็จแล้วรีบกลับมาเป็นเพื่อนเจ้า มิได้คาดคิดว่าเด็กดื้อ รีบออกมาเร็วถึงเพียงนี้ ลำบากเจ้าแล้ว”
“มีท่านแม่เป็นเพื่อน ยังมีคนทั้งตระกูล สามีอยู่ข้างนอกก็ลำบากเช่นกัน”