กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เมื่อเสี่ยวชีฝ่าหิมะรุดกลับมา มู่เสี่ยวหน่วนและคนอื่น ๆ กำลังกินหม้อไฟ โคมไฟและกระดาษตัดรูปหน้าต่างก็ติดใหม่กันหมดแล้ว
“หอมยิ่งนัก! ท่านแม่ ข้ากลับมาแล้ว!”
เสี่ยวชีวิ่งอยู่ข้างหน้า เทียนหลางตามอยู่ข้างหลัง
“มาพอดีกับเวลาอาหาร รีบสั่งให้คนเพิ่มชามกับตะเกียบอีกสองชุด”
มู่เสี่ยวหน่วนกำลังลวกเนื้อแกะอยู่ นางเงยหน้ามองแวบหนึ่งแล้วออกคำสั่งอย่างไม่ใส่ใจนัก
“กินให้อร่อยเถิด ข้าหิวจะตายอยู่แล้ว ท่านแม่พาบรรดาพี่สะใภ้กลับหนิงหลิงก็ไม่ส่งคนมาบอกข้าสักคำ ข้าวิ่งกลับไปเมืองผิงจิง ปรากฏว่าในบ้านไม่มีใครอยู่เลย ข้าพักไม่ได้พักก็ต้องรีบวิ่งกลับมาอีก”