กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
นางจำได้ว่า พี่ชายลูกพี่ลูกน้องยืนอยู่ทางนั้น แต่ลูกแพรกลับเกินความคาดหมายของทุกคน ทะลุผ่านหน้าต่างรถม้า ตกลงไปในรถม้าที่จอดอยู่ริมทาง เช่นนี้แล้ว ต่อให้อยากแย่งก็แย่งไม่ได้อีก
เสียงฆ้องดังขึ้นอีกครั้ง โจวต้าหลางมองลูกแพรในอ้อมแขนด้วยสีหน้างุนงง จากนั้นหน้าต่างรถม้าถูกเปิดออก ศีรษะคนหนึ่งยื่นเข้ามา
“เหตุใดจึงเป็นเจ้า?”
หวังอิงอิงมองคนในรถม้าด้วยสีหน้าประหลาดใจ ครั้นได้ยินเสียงฆ้องก็อดรู้สึกเสียใจภายหลังไม่ได้
ตอนแรกโจวต้าหลางยังจำหวังอิงอิงไม่ได้ จนกระทั่งหวังอิงอิงส่งเสียง