กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“ขอรบกวนแล้ว”
ท่านจางคำนับมู่เสี่ยวหน่วน
“ท่านจางเกรงใจเกินไปแล้ว เชิญท่านนั่ง ลูกคนโต เจ้านั่งข้างท่านและดูแลท่าน หากท่านต้องการสิ่งใด ก็ให้ต้าหลางไปหยิบมา”
มู่เสี่ยวหน่วนเคารพนับถือผู้มีความรู้และชายชราผู้ทรงคุณธรรมเช่นนี้ นางจึงยอมสละที่นั่งหลักให้
สำรับเลิศหรู ยิ่งเป็นตระกูลที่พิถีพิถัน ก็ยิ่งให้ความสำคัญกับการกิน ท่านจางเพียงได้กลิ่นก็รู้แล้วว่าหม้อไฟนี้แตกต่างจากทั่วไป
โจวต้าหลางช่วยปรุงเครื่องจิ้มหนึ่งถ้วย แล้วลงมือลวกเนื้อเอง เพราะมีผู้เฒ่ามาเพิ่มหนึ่งท่าน ทุกคนกลับไม่กล้าเอาไส้ไก่ไส้เป็ดลงหม้อ ต่างรออยู่
“ท่านจาง เนื้อนี้รสชาติเป็นอย่างไรบ้าง”