กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เมื่อหวังต้าจื้อพาน้องชายมาถึงริมสะพาน ก็เห็นภาพผู้คนต่อแถวดื่มน้ำชากันอย่างคึกคัก
ชายชอบของหวานหรือไม่ไม่สำคัญ นางชอบต่างหาก! เพื่อเอาใจแม่นางที่ตนชอบ น้ำชาสักถ้วย เจ้ายังจะเสียดายเงินอีกหรือ
แม่นางที่ได้ดื่มน้ำหวานแล้ว ขอเพียงเอ่ยปากว่าชอบ ชายที่มีใจให้ยังจะไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไรหรือ
ผลลัพธ์คือ ธุรกิจแยมผลไม้ขายดิบขายดีจนน่าตกใจ! ถือเงินมาซื้อก็ยังซื้อไม่ได้ เหลือเพียงไหที่เปิดแล้ว ผู้ที่มาทีหลังก็แย่งไม่ได้ ทุกคนดื่มน้ำหวานคนละถ้วยแล้วพากันถามว่าพรุ่งนี้จะมาอีกหรือไม่
หวังต้าจื้อเห็นดังนั้นก็รีบดึงน้องชายแทรกเข้าไป
“พี่หวังมาแล้วหรือ!”
โจวต้าหลางเองก็ไม่คิดว่าโชคจะดีเช่นนี้