กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“ตั้งแต่นี้ไปเจ้าชื่อโจวเหลี่ยนจือ ความหมายคือหลอมร้อยครั้งจนเป็นเหล็กกล้า ตรงกับหลักที่แม่เลี้ยงของเจ้าว่าไว้ ต้นไม้น้อยหากไม่ตัดแต่งจะเติบโตเป็นไม้ดีได้อย่างไร เช่นเดียวกัน กำจัดสิ่งเจือปนออกไป ให้เหลือแต่เนื้อแท้ เจ้าจำไว้ได้หรือไม่”
อาจารย์เปรียบดั่งบิดา ยิ่งกว่านั้นตนรับไว้เป็นศิษย์คนสุดท้าย ย่อมมีสิทธิ์ตั้งชื่อ
“ขอรับ ท่านอาจารย์ เหลี่ยนจือจำไว้แล้ว”
“อืม ดีมาก”
ฮั่วเจิ้งเยี่ยนพยักหน้า แล้วพาโจวเหลี่ยนจือที่เพิ่งออกจากเตาไปพบแขก
“แขกผู้สูงศักดิ์มาเยือน ข้าละเลยมิได้ออกไปต้อนรับแต่ไกล ขออภัย”