ตอนที่ 4 อย่ามองว่าแม่เลี้ยงไม่ใช่แม่

“ไม่ยอมรับข้าเป็นแม่ก็ไม่เป็นไร ยังไงเพียงพวกเจ้าไว้ทุกข์ให้พ่อสามปี ไม่ยอมรับข้าก็ต้องเลี้ยงดูข้าอยู่ดี

แน่นอนว่าไม่อยากเลี้ยงดูข้าก็ใช่ว่าจะไม่มีทาง พ่อของเจ้ายังไม่พ้นช่วงไว้ทุกข์ระยะแรก ข้าจะแต่งงานใหม่แล้วขอให้ตนเองถูกหย่าออกจากบ้านก็ได้

เงินตำลึงทั้งหมดของบ้านเจ้าและผลผลิตจากที่ดินล้วนถูกนำไปจัดงานศพ ไม่เหลืออีแปะไว้แม้แต่อีแปะเดียว กินข้าวยังเป็นปัญหา

พืชผลยังเป็นข้าที่ออกแรงเก็บเกี่ยวกลับมา ผู้ใหญ่บ้านเป็นพยาน ขายไปเพื่อซื้อโลงศพ อย่าลืมว่าบ้านเจ้ายังติดหนี้ทุพภิกขภัยอยู่ ไม่รู้ว่าที่นาสองหมู่นั้นเอาไปชดใช้ให้เขาพอหรือไม่”