เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 241 แคปซูลพัก
เสียงนั้นดังฟังชัดแฝงไปด้วยความกระตือรือร้นในการโน้มน้าวใจอันเป็นเอกลักษณ์ของพ่อค้าเร่ตามท้องถนน มันดังเข้าหูทุกคนอย่างชัดเจน
เนื้อหาที่ตะโกนออกมานั้นพุ่งเป้าไปที่ความต้องการเร่งด่วนที่สุดของกลุ่มคนที่เพิ่งหนีตายจากหิมะและน้ำแข็งมาหมาด ๆ ทั้งตัวเปียกชื้น หนาวสั่น และยังคงตื่นตระหนก นั่นคือการคลายหนาว สร้างความอบอุ่น และป้องกันการเจ็บป่วย
เมื่อมองตามเสียงไป ก็เห็นว่าบริเวณจุดบรรจบของทางเดินที่ค่อนข้างกว้างขวางแห่งหนึ่ง มีแผงลอยที่สะดุดตาปรากฏขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่ทราบได้ เจ้าของแผงเป็นชายรูปร่างผอมเกร็งอายุราวสี่สิบปี สวมเสื้อคลุมสีน้ำเงินเข้มที่แม้จะเก่าแต่ก็ยังดูสะอาดสะอ้าน
“ร้าน” ของเขาคือรถเข็นอาหารที่ผ่านการดัดแปลงมาอย่างดี ไม่ใช่เครื่องมือขนย้ายล้วน ๆ แบบที่สวีเสี่ยวเหยียนเคยใช้มาก่อน แต่เป็นรถเข็นอาหารอเนกประสงค์ที่รวมเอาเตาก่อไฟ ตู้เก็บของ และเคาน์เตอร์แสดงสินค้าไว้ด้วยกัน