เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 232 กฎการจับสลาก
“เกิดอะไรขึ้น? จับสลากอะไร? ตกลงมันสถานการณ์ไหนกันแน่? มีใครอธิบายให้ชัดเจนได้บ้างไหม? ผมเพิ่งลงมาถึง ไม่รู้อะไรเลย มึนไปหมดแล้ว!” นี่คือเสียงสอบถามของชายวัยกลางคนที่มีสำเนียงต่างถิ่นอย่างชัดเจน เห็นได้ชัดว่าเพิ่งมาถึง ใบหน้าเต็มไปด้วยความสับสนและร้อนรน ท่ามกลางเสียงโวยวายที่โกรธเกรี้ยว เสียงของเขาฟังดูไร้ที่พึ่งและตื่นตระหนก
“คุณไม่ได้ดูหน้าจอขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ตรงนั้นหรือไง? ก็เบียดเข้าไปดูเองสิ! แม่งเอ๊ย... นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย...” คนข้างๆ ตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์ เต็มไปด้วยความหงุดหงิดและผิดหวัง
หัวใจของสวีเสี่ยวเหยียนกระตุกวูบ ความตื่นเต้นที่เพิ่งก่อตัวขึ้นถูกแช่แข็งในทันที เธอรีบเบียดตัวเข้าไปในกลุ่มฝูงชนอย่างแรง ไม่สนใจมารยาทใดๆ เขย่งปลายเท้า ยืดคอ และพยายามมองเข้าไปด้านในอย่างสุดกำลัง
เห็นเพียงด้านหน้าของพื้นที่รอคอยที่หน้าศูนย์จัดสรรที่อยู่อาศัย มีหน้าจอประกาศโฮโลแกรมอิเล็กทรอนิกส์ขนาดใหญ่สามจอตัั้งตระหง่านอยู่ บนหน้าจอแสดงข้อความเลื่อนไปมาว่า《แผนชั่วคราวจัดสรรหน่วยที่อยู่อาศัยเขตบี》
ข้อความในเงื่อนไขกฎระเบียบด้านล่างใช้ถ้อยคำที่รัดกุม แต่แฝงไปด้วยความรู้สึกที่เย็นชาและมีอำนาจจนไม่อาจโต้แย้งได้: