เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 231 การมาถึงเขต B
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยชุดดำสองคนที่เดิมยืนรอคำสั่งอยู่ไม่ไกลนัก ขยับเท้าเล็กน้อย สายตาจับจ้องมาทางนี้ แรงกดดันแผ่ซ่านออกมาอย่างเงียบเชียบ
ในกลุ่มคนที่ต่อแถวอยู่โดยรอบ สายตาที่มองมานั้นซับซ้อนจนยากจะแยกแยะ มีทั้งความเห็นใจ—เพราะมีดเหล่านั้นดูมีมูลค่าสูงไม่น้อย และมีทั้งความเย้ยหยันที่สังเกตได้ยาก—ราวกับกำลังหัวเราะเยาะพฤติกรรมที่ “ไม่รู้กฎเกณฑ์” หรือ “หวังน้ำบ่อหน้า” เช่นนี้
แต่ส่วนใหญ่แล้ว คือความเย็นชาที่ลึกซึ้งและไม่ใส่ใจเรื่องของผู้อื่น ต่างคนต่างเอาตัวให้รอด ไม่มีเวลาและไม่มีแรงพอที่จะเสียอารมณ์ไปกับความผิดพลาดของคนอื่นอีก ในโถงกว้างเหลือเพียงเสียงการทำงานของเครื่องจักรและการโต้เถียงที่อัดอั้นอยู่ตรงนี้
สีหน้าของชายร่างท้วมเปลี่ยนไปอย่างน่าดู เขาดูใบหน้าที่เย็นชาไร้ความรู้สึกของเจ้าหน้าที่ แล้วเหลือบมองเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่จ้องเขม็งมาทางนั้น ก่อนจะหันกลับไปมองกระเป๋าเดินทางราคาแพงของตน สุดท้ายภายใต้ภัยคุกคามที่ไม่อาจแบกรับได้ว่าอาจต้องสูญเสียสิทธิ์ในเขต B อันล้ำค่า ความดิ้นรนและความไม่ยินยอมทั้งปวงก็กลายเป็นความท้อแท้
“ได้...ได้ ส่งมอบ ผมส่งมอบ...” เขาพึมพำ เสียงต่ำลงทันที เต็มไปด้วยความหงุดหงิดและโชคร้าย เขาคุกเข่าลงอย่างเสียไม่ได้ ท่ามกลางสายตาของผู้คนมากมายที่จ้องมองมา เขาเปิดกุญแจรหัสของกระเป๋าเดินทาง