เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 156 แม่ไก่
ทั้งสองคนเห็นได้ชัดว่าไม่ได้คาดคิดว่าเธอจะหยิบของพวกนี้ออกมาอย่างกะทันหัน และยิ่งไม่คาดคิดว่าจะเป็นการให้พวกเขา รูม่านตาของเซี่ยอิ่งถังหดเล็กลง ส่วนหวังเซียวอ้าปากค้างมองขวดเหล้าและบุหรี่ห้าซองบนโต๊ะอย่างเหม่อลอย พวกเขารู้ดีว่าของเหล่านี้มีมูลค่าเท่าใด
ไม่รอให้พวกเขาปฏิเสธหรือซักถาม สวีเสี่ยวเหยียนก็พูดต่อทันทีว่า "หนิวหนิวถูกส่งไปเลี้ยงดูแล้ว นี่เป็นของที่ครอบครัวของหนิวหนิวฝากมา พี่เซี่ย พี่มีช่องทางกว้างขวางกว่าฉัน รู้จักคนเยอะ หาวิธีเปลี่ยนของพวกนี้เป็นคะแนนให้เร็วที่สุดเถอะ อย่าเสียดาย และอย่าคิดจะเก็บไว้ ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาเสียดายของนอกกายพวกนี้แล้ว"
สายตาของเธอหันไปมองท้องฟ้าที่มืดมิดนอกหน้าต่าง เสียงของเธอลดต่ำลงเล็กน้อย "หลังจากเปลี่ยนเป็นคะแนนแล้ว ไม่ต้องสนใจอะไรทั้งนั้น ให้รีบไปหาที่พักใหม่ที่ดีกว่านี้ เงื่อนไขอันดับแรกคือต้องมีเตียงคัง! หรืออย่างน้อยต้องมีอุปกรณ์ให้ความอบอุ่นที่เชื่อถือได้ ผนังหนา ประตูหน้าต่างแข็งแรง จากนั้นใช้คะแนนที่เหลือซื้อถ่านหินให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ แล้วกักตุนไว้!"
เธอหันกลับมามองพวกเขาด้วยสายตาแน่วแน่ "ฉันรู้สึกเสมอว่าการลดอุณหภูมิครั้งนี้อาจไม่เหมือนกับคลื่นความหนาวที่เราเคยเจอมาก่อน มันอาจจะยาวนานมาก ถึงเวลานั้นที่พักปลอดภัยที่อบอุ่นและมั่นคง กับเชื้อเพลิงที่เพียงพอ อาจเป็นเส้นแบ่งระหว่างความเป็นกับความตาย"