เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 138 หนิวหนิว
สวีเสี่ยวเหยียนยืนอยู่เงียบ ๆ ตรงขอบนอกของฝูงชนที่กำลังวุ่นวาย สายตาของเธอมองข้ามเหล่าผู้ใหญ่ที่ใบหน้าบิดเบี้ยวเหล่านั้น ก่อนจะจับจ้องไปยังหนิวหนิว เด็กน้อยที่ถูกกอดแน่นอยู่ในอ้อมแขน
เธอกำลังรอ รอดูว่าต่อหน้าความเป็นจริง แม่คนนั้นจะเลือกปกป้องลูกจนตัวตาย หรือว่า...สุดท้ายจะยอมจำนน
หญิงสาวอายุน้อยที่ชื่อเสี่ยวอี หลังจากคำพูดคล้ายคำขาดของพี่เฉียงจบลง ราวกับถูกสูบเรี่ยวแรงทั้งหมดออกจากร่าง นางก้มหน้าลงทั้งน้ำตา ขนตายาวที่เปียกชุ่มด้วยน้ำตาสั่นไหว ก่อนจะจูบแก้มอ่อนนุ่มของลูกซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เธอเงยหน้าขึ้น รอยน้ำตาบนใบหน้ายังไม่แห้งดี แต่พยายามฝืนยิ้มอย่างว่าง่ายที่ดูน่าเกลียดยิ่งกว่าการร้องไห้ แล้วพูดกับชายที่ชื่อพี่เฉียงด้วยเสียงสะอื้นปนความสงบนิ่งราวกับยอมรับชะตา “พี่เฉียง...ฉัน...ฉันจะฟังพี่ ฉันจะไปหาดูให้หนิวหนิว ว่า...ว่าในขบวนนี้มีคนใจดีที่ยอมรับเธอไปเลี้ยงไหม พวกพี่...พวกพี่ไปแลกเสื้อผ้าก่อนเถอะ อย่าถ่วงงานสำคัญเลย ฉัน...ฉันเดี๋ยวก็กลับมา”