เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 136 การไล่ล่า
สวีเสี่ยวเหยียนไม่กล้าโอ้เอ้แม้แต่น้อย เธอรีบเดินเร็วไปยังทิศทางของสำนักงานจัดการตลาด ผู้คนในตลาดดูเหมือนจะหนาแน่นกว่าเมื่อครู่เล็กน้อย เธอเดินแทรกผ่านฝูงชน หัวใจเต้นรัวอย่างควบคุมไม่ได้ แต่บนใบหน้ายังคงพยายามรักษาความสงบเอาไว้
เมื่อพบกับผู้ดูแลตลาดคนนั้นที่สวมเครื่องแบบเก่าและมีพุงพลุ้ย เขากำลังนั่งไขว่ห้างอย่างสบายอารมณ์อยู่หลังโต๊ะไม้เก่า ๆ ที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด มือถือถ้วยเคลือบใบหนึ่งเป่าลมเบา ๆ อย่างเชื่องช้า ก่อนจะจิบน้ำชาสีจาง ๆ ที่ไม่รู้ว่าเป็นใบอะไรแช่อยู่ข้างใน
สวีเสี่ยวเหยียนเดินเข้าไปหา แล้ววางกุญแจทองเหลืองที่มีคราบสนิมและยังอุ่นด้วยอุณหภูมิจากฝ่ามือของเธอลงบนโต๊ะที่สีลอกร่อนอย่างเบามือ “คุณอาคะ หนูเอามาคืนกุญแจค่ะ”
ผู้ดูแลตลาดได้ยินดังนั้นจึงเงยหน้าขึ้นมอง เขาเหลือบมองกุญแจอย่างเกียจคร้านก่อนจะมองสวีเสี่ยวเหยียน เขาละถ้วยเคลือบลง ยื่นมืออวบอ้วนไปหยิบกุญแจขึ้นมาลองชั่งน้ำหนักในมือเล่น ๆ บนใบหน้าอ้วนกลมเผยรอยยิ้มประหลาดใจ “โอ้ แม่หนู ทำงานไวดีนี่? เช่าตั้งสามวัน นี่เพิ่งใช้ไปไม่ถึงวันครึ่งก็เอามาคืนแล้วเหรอ? ไม่เลว ไม่เลว รู้จักรักษาของดี!”