เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 133 การแลกเปลี่ยน
หลี่เหล่าซื่อพยักหน้าอย่างแรง “แม่นางวางใจได้! เรื่องคืนนี้จะถูกฝังไว้ในท้องของข้า ต่อให้ตายข้าก็จะไม่พูด! ข้าจะไปเดี๋ยวนี้ ไม่รบกวนเวลาอันมีค่าของท่านแน่นอน!” พูดจบเขาก็ขึ้นคร่อมรถสามล้อคันเก่าคร่ำคร่านั่น แล้วหายลับไปในความมืดอย่างรวดเร็ว
สวีเสี่ยวเหยียนยืนนิ่งอยู่ที่หน้าประตูเพิง เมื่อยืนยันได้ว่าหลี่เหล่าซื่อจากไปไกลแล้ว เธอจึงค่อย ๆ ปิดประตูไม้ลง เธอหยิบไม้ท่อนหนึ่งที่ดูแข็งแรงพอสมควรมาจากมุมห้อง แล้วนำมาขัดประตูจากด้านในอย่างระมัดระวัง
เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย มองดูฟืนที่กองเต็มเพิงจนแทบไม่มีที่ให้เดินตรงหน้า ในใจอดรู้สึกกังวลไม่ได้ ฟืนเหล่านี้กองเต็มจนแทบจะล้นเพิง ความจุในมิติของเธอมีจำกัด หลังจากที่เก็บสะสมมาตลอดก่อนหน้านี้ ตอนนี้มันใกล้จะเต็มความจุแล้ว ในช่วงเวลาสั้น ๆ เธอไม่มีทางเก็บฟืนที่มีปริมาตรมหาศาลและกินพื้นที่มากขนาดนี้เข้าไปได้ทั้งหมด