เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 132 การขนย้าย
สวีเสี่ยวเหยียนเดินเร็วไปยังห้องเล็กใกล้ทางเข้าตลาดที่พอจะเรียกว่า “สำนักงานจัดการ” ได้ ภายในห้องมีชายวัยกลางคนสวมเครื่องแบบเก่าที่ซักจนซีดนั่งอยู่ เขาไขว่ห้าง แคะฟันอย่างเบื่อหน่าย
เธอบอกจุดประสงค์ตรง ๆ “ฉันอยากเช่าเพิงเก่าสำหรับเก็บของชั่วคราว ระยะเวลาไม่นาน แค่สามวัน” เธอเน้นความต้องการของตัวเองเป็นพิเศษ “ตำแหน่งไกลหน่อยก็ไม่เป็นไร ยิ่งถูกยิ่งดี”
เมื่อผู้ดูแลได้ยินก็หยุดแคะฟัน มองเธอตั้งแต่หัวจดเท้า สายตาหยุดอยู่ชั่วครู่ที่กระสอบป่านหนักอึ้งบนบ่าของเธอ เขายื่นนิ้วอ้วนสั้นสามนิ้วออกมาแกว่งในอากาศอย่างลวก ๆ น้ำเสียงหนักแน่นจนไม่เปิดช่องให้ต่อรอง “ของสดสามจิน หรือของมูลค่าเท่ากัน สามวัน เพิงที่อยู่มุมในสุด”
สวีเสี่ยวเหยียนแค่นหัวเราะในใจ รู้ว่าการต่อราคาในสถานที่แบบนี้เป็นเพียงการเสียเวลา เธอไม่ลังเลแม้แต่น้อย วางกระสอบป่านลงแล้วนับส้มเปลือกเต่งตึงสีสดใสออกมาสามจิน ส่งให้เขาเงียบ ๆ
ผู้ดูแลเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย ราวกับไม่คิดว่าหญิงสาวคนนี้จะตอบตกลงง่ายดายเช่นนี้ เขารับส้มมา ชั่งน้ำหนักในมือ ตรวจจนแน่ใจว่าน้ำหนักพอ สีหน้าก็เผยความพอใจขึ้นทันที ก่อนกวาดส้มลงตะกร้าใต้โต๊ะอย่างรวดเร็ว