กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 29 เป็นโมฆะ
ช่วงเวลาพักครึ่งชั่วโมงผ่านไปอย่างรวดเร็ว เสียงนกหวีดดังขึ้น ทุกคนลากสังขารที่เหนื่อยล้าลุกขึ้นจากพื้นดินแล้วรวมตัวกันเป็นแถวอีกครั้ง ขบวนเดินไปข้างหน้าอย่างเงียบเชียบผ่านพื้นถนนที่บิดเบี้ยวและแตกหัก
ตลอดทางพวกเขาพบกับผู้รอดชีวิตที่ทยอยมารวมตัวกันจากทิศทางอื่นอย่างต่อเนื่อง บางคนห่อตัวด้วยผ้าปูที่นอนที่เปื้อนเลือด บางคนแบกคนชราที่หมดสติไว้บนหลัง เด็ก ๆ ถูกผู้ใหญ่กอดไว้แน่นที่หน้าอก ดวงตาของพวกเขาว่างเปล่า ขบวนที่เดิมมีคนแปดสิบกว่าคนขยายใหญ่ขึ้นเหมือนก้อนหิมะจนกลายเป็นหลายร้อยคน