เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอถึงขีดสุดก็กลับด้าน
ตอนลงจากเครื่องบินก็เป็นช่วงบ่ายแล้ว แดดแรงจัด พอหลีหยางออกจากสนามบินก็โดนแดดส่องจนแทบลืมตาไม่ขึ้น
“ร้อนจัง”
เธอรีบดึงโม่ชิงมาอยู่ข้างหน้า ไอหยินจากตัวสิ่งลี้ลับทำให้รู้สึกเย็นขึ้น หลีหยางถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก “ขอบคุณนะ แอร์เคลื่อนที่”
โม่ชิง “...ไม่เป็นไร”
เขาเลยปล่อยไอหยินออกมามากขึ้น อย่างน้อยในความรู้สึกของหลีหยาง ตอนนี้ก็รับรู้ได้ชัดเจนมากว่าเขาเป็นสิ่งลี้ลับ รอบตัวก็เย็นสบายขึ้นด้วย
ที่จริงช่วงนี้อากาศเริ่มเย็นลงแล้ว แต่พอเจอวันที่แดดจัดขนาดนี้ก็ยังรู้สึกร้อนอบอ้าวอยู่บ้าง
“สิ่งลี้ลับไม่กลัวอากาศแบบนี้กันเลยเหรอ?” หลีหยางเห็นโม่ชิงดูไม่เป็นอะไรเลย ก็เลยอยากรู้ว่าสิ่งลี้ลับตนอื่นเป็นแบบนี้เหมือนกันไหม
“ไม่กลัว แค่ส่วนใหญ่ไม่ชอบ พวกมันชอบวันที่ฟ้าครึ้มฝนตกมากกว่า”