กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เด็กคนนี้นี่เกินเยียวยาจริง ๆ
วันรุ่งขึ้น
หลีหยางกำลังกินข้าวอยู่ในห้องอาหาร พลางไถมือถือไปด้วย บังเอิญเห็นข่าวหนึ่งเข้า พาดหัวว่า “พบสิ่งลี้ลับระดับ S ในสวนสาธารณะแห่งหนึ่งของเมืองไห่ซื่อ ขณะนี้สวนสาธารณะถูกสั่งปิดชั่วคราว”
พอกดเข้าไปดู ก็เห็นสิ่งลี้ลับที่มีเขี้ยวแหลมคมเต็มปาก ถูกนักล่าสิ่งลี้ลับใช้ศาสตราอาคมกดไว้กับพื้นจนขยับไม่ได้ หน้าตามันดูคุ้น ๆ อย่างบอกไม่ถูก
“เอ๊ะ นี่ใช่ตัวที่เราเจอเมื่อคืนหรือเปล่า?” เธอยื่นมือถือไปตรงหน้าโม่ชิง
โม่ชิง “......อือ”
“นายไม่ได้ปล่อยมันไปเหรอ?”
“ลืมน่ะ ไม่เป็นไรหรอก โดนจับก็โดนจับไป จับคนอื่นมาทั้งที สุดท้ายก็โดนจับเองจนได้”
หลีหยางอดหัวเราะไม่ได้ “นายไม่สนใจพวกเดียวกันเลยนะเนี่ย”