กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เธอจำเป็นต้องขัดคอฉันตอนนี้ด้วยเหรอ
เมื่อเป็นพวกเดียวกัน โม่ชิงคิดว่าเขาจำเป็นต้องสอบปากคำอีกฝ่ายด้วยตัวเอง จะได้ไม่ทำให้หลีหยางเข้าใจผิดว่าการกระทำของสิ่งลี้ลับพวกนี้เกี่ยวข้องอะไรกับเขา
“ใครส่งแกมาที่โลกความเป็นจริง?”
แม้สิ่งลี้ลับระดับ S จะถูกแขวนอยู่บนเสาราวกับเนื้อหมักตากแห้ง แต่ก็ยังเชิดหน้ามองโม่ชิงด้วยสายตาดูถูก “เป็นสิ่งลี้ลับแท้ ๆ แต่กลับไปคลุกคลีกับอาหารเนี่ยนะ อย่ามาพูดกับฉัน ฉันไม่อยากลดตัวไปคุยด้วย!”
“เฮ้ย—”
โม่ชิงลากเสียงยาว “ฉันจะไปคลุกคลีกับใครแล้วมันเกี่ยวอะไรกับแกวะ ฉันถามอะไรก็ตอบมาตามนั้นก็พอ”
“แล้วฉันจะออกมาทำไม มันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับแกสักหน่อย เชอะ!”