กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ขอบใจนะที่ยอมฟังข้าพูดมาตั้งนาน คนแปลกหน้า
จะว่าไป พอเห็นโม่ชิงโดนอัดซะน่วมแบบนั้น ผีนั่วกับผีเสน่ห์ก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาทันที
“ยัยผมแดง ดูให้ดีว่าข้าเป็นใคร ข้าหน้าตาดีขนาดนี้ ดูยังไงก็ไม่เหมือนตาแก่หรอกนะ?!”
โม่ชิงดิ้นรนสุดชีวิตหวังจะลุกขึ้น แต่หลีหยางกดเอวเขาไว้แน่น ถ้าไม่ใช้พลังวิชาเร้นลับช่วยก็ไม่มีทางขยับได้เลย
ผีเสน่ห์กลอกตาใส่ “ถ้าอยากจะขัดขืนนัก ทำไมไม่เอาจริงล่ะ นี่มันออมมือชัด ๆ”
ผีนั่วอดทนต่อความเจ็บปวดแล้วครางสองที “สงสัยโดนอัดจนติดใจแล้วมั้ง”
“เฮอะ นึกว่าแกล้งไม่รู้เรื่องแล้วข้าจะปล่อยไปเหรอ? จ่ายเงินมา!” หลีหยางปล่อยหมัดใส่หลังเขาอีกปัง
“จ่าย ๆ ๆ เจ้าก็ปล่อยให้ข้าหยิบมือถือสิ!”
พอได้ยินแบบนั้น หลีหยางก็หยุดมือทันทีแถมยังปล่อยเขาด้วย