เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โม่ชิง ไอ้เจ้าหมานี่!!
ตอนที่หลีหยางกับโม่ชิงมาถึงอาคารเรียน ไฟในห้องเรียนห้องหนึ่งที่ชั้นหนึ่งเปิดอยู่ ผู้เล่นที่ไม่ได้กินข้าวในโรงอาหารเดียวกับพวกเขาก็มาถึงแล้ว ส่วนคนที่ออกจากโรงอาหารมาก่อนหน้านี้ก็อยู่ที่นี่กันหมด ดูท่าทุกคนคงคิดเหมือนกันว่าจะมารวมตัวกันในช่วงเวลาเรียนด้วยตนเอง
พอเห็นทั้งสองคนเดินเข้ามา ผู้เล่นคนอื่นก็แค่กวาดตามองผ่าน ๆ แล้วก็นั่งเงียบกันอยู่ที่เดิม
มีเพียงชายหนุ่มผมสั้นเกรียนที่ดูผอมแห้งคนหนึ่งที่เคยคุยกันตอนเที่ยงชูทิชชู่ครึ่งห่อในมือขึ้นมาแล้วโบกไปมา “เอาไหม?”
หลีหยางกำลังจะอ้าปากตอบ แต่โม่ชิงกลับคว้าทิชชู่มาเสียก่อน พร้อมเลิกคิ้วยิ้มให้อีกฝ่าย “ขอบใจนะ”
“รั่วรั่ว อยากนั่งตรงไหนล่ะ?” เขาถามพลางดึงทิชชู่ออกมา
หลีหยางไม่ได้ซีเรียสเรื่องที่นั่งนัก “ตรงไหนก็ได้”
โม่ชิงคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเลือกฝั่งที่ติดหน้าต่างด้านใน