กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เสิ่นเยวี่ยได้ยินคำพูดที่มีนัยแฝงของซือเฉิงโย่วก็เบือนสายตา ไม่ได้ตอบอะไร ดึงโม่อาหมานไปเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยกัน
ทว่าการสวมอาภรณ์ฮั่นนั้นยุ่งยากมาก เสิ่นเยวี่ยครุ่นคิดอยู่นาน ก็ได้แต่เทียบกับลำดับเสื้อผ้าที่วางเรียงเป็นชุดเดิม แล้วค่อย ๆ สวมทับลงบนตัวเองทีละชิ้น โม่อาหมานก็สวมมั่ว ๆ ตามความรู้สึก
สวมทับกันอยู่พักใหญ่ เสิ่นเยวี่ยกับโม่อาหมานต่างสังเกตกันและกัน รู้สึกอยู่ตลอดว่ามันไม่ค่อยเหมือนชุดที่เห็นข้างนอกเมื่อครู่
“หัวหน้า ชุดนี้มันเป็นแบบนี้หรือ ฉันใส่แล้วดูดีไหม”
เสิ่นเยวี่ยเงียบไม่พูด ดูดีก็ดูดีอยู่ แต่เธอรู้สึกอยู่ตลอดว่ามีบางจุดไม่ชอบมาพากล