กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เสิ่นเยวี่ยหาขั้นบันไดแล้วนั่งลงทันที ก่อนตบที่ว่างข้างตัวเบา ๆ เป็นสัญญาณให้ทังอวี้นั่งด้วย
ทังอวี้ไม่เกรงใจเช่นกัน เขาทิ้งตัวลงนั่งข้างเสิ่นเยวี่ยทันที แล้วเปิดปากพูดว่า “ฉันฆ่าพ่อของตัวเอง”
เดิมทีเสิ่นเยวี่ยยังรอให้ทังอวี้พูดต่อ แต่หลังพูดประโยคนั้นจบ เขากลับเงียบไปเนิ่นนาน ทำให้เสิ่นเยวี่ยรู้ตัวว่าทังอวี้กำลังรอคำตอบจากเธอ
เสิ่นเยวี่ยจึงรับคำ “อืม แล้วต่อจากนั้นล่ะ”
ปฏิกิริยาสงบนิ่งเช่นนี้ดูจะอยู่ในความคาดหมายของทังอวี้ เขาพูดต่อว่า “พ่อของฉันฆ่าแม่ เพราะแม่สวยมาก เขาคิดว่าสิ่งงดงามควรต้อนรับความตายในสภาพที่งดงามที่สุด”