กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
คนที่อยู่ในที่นั้นล้วนเป็นคนฉลาด หลังจากซือเฉิงโย่วเข้าใจความหมายของเสิ่นเยวี่ยแล้ว บนใบหน้าของเขามองไม่ออกถึงอารมณ์ใด ๆ เขาเพียงถอยหลังออกไปหนึ่งก้าวให้ห่างจากหมายเลขสิบสี่สักหน่อย แล้วถามเสิ่นเยวี่ยว่า “คำสัญญาลืมแล้ว งั้นข้อตกลงล่ะ”
เสิ่นเยวี่ยไม่หันกลับมา พูดเรียบ ๆ ว่า “ไม่ลืม”
หลังจากได้คำตอบที่ชัดเจนแล้ว ซือเฉิงโย่วก็ไม่อยากเรียกความสนใจอีก จึงหมุนตัวจากไป
ทั้งสองคนดูราวกับเพียงทักทายกันสั้น ๆ แล้วก็แยกจากกัน
ตอนนี้เสิ่นเยวี่ยยังไม่ได้รับการจัดสรรอาคารเรือนจำเป็นแห่งใหม่ จึงได้แต่กลับไปที่อาคารผู้มาใหม่ก่อน หมายเลขสิบสี่ ดาเนียลา และโม่อาหมานต่างเดินตามหลังเธอ
พวกเขาก็เป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่ไม่ได้บาดเจ็บ