ตอนที่ 147 วันศุกร์อันเจ็บปวด

เสิ่นเยวี่ยขยับคอ ทังอวี้ลงมือไม่รู้หนักเบา จึงเจ็บเล็กน้อย

แม้เมื่อครู่ดูเหมือนทังอวี้เพียงวางมือบนไหล่ของเธออย่างสบาย ๆ แต่มีเพียงเสิ่นเยวี่ยเองที่รู้ว่าทังอวี้ไม่ได้แค่กดไหล่ของเธอไว้ หากยังควบคุมต้นคอด้านหลังของเธออย่างไร้ร่องรอยอีกด้วย

นั่นเป็นการกระทำที่อันตรายอย่างยิ่ง แสดงถึงการคุกคามและความต้องการควบคุม

เสิ่นเยวี่ยเงยหน้าขึ้นสบดวงตาสีฟ้าเย็นเฉียบของทังอวี้ ในใจจู่ ๆ ก็รู้สึกแปลก ๆ แต่ความรู้สึกนี้เธอจับไม่ได้ ทำได้เพียงฝืนตัดสินว่าสถานการณ์ตอนนี้ไม่เรียบง่ายอย่างที่เห็น

“กฎระเบียบบอกว่า มีเพียงคนจากอาคารหมายเลขสองเท่านั้นถึงจะเป็นสุนัขผู้ภักดีได้” ความหมายแฝงคือ ทังอวี้เป็นสุนัขผู้ภักดีไม่ได้

เสิ่นเยวี่ยจำกฎระเบียบของทุกอาคารได้ตลอด