ตอนที่ 145 ลุยแม่งเลย

ทังอวี้หัวเราะออกมาก่อน เหมือนกับวันนั้นในโรงอาหาร หัวเราะอย่างบ้าคลั่งเป็นพิเศษ

และพอเขาหัวเราะ ความบ้าคลั่งที่น่าขนลุกก็กลับขึ้นมาอีกครั้ง ราวกับสามารถฉีกกระชากทุกคนที่เข้าใกล้เขาให้แตกเป็นชิ้น ๆ เหลือไว้เพียงความสนุกที่เลือดเขียนขึ้นมา

พอทังอวี้หัวเราะเสร็จ กำลังจะแสดงความคิดเห็นของตัวเอง ก็พบว่าซือเฉิงโย่วและเสิ่นเยวี่ยไปแล้ว

ทังอวี้ตระหนักได้ว่าตัวเองถูกมองข้าม

เขาโกรธหรือ? เขาคลั่ง! เขาตามไป! เขาก้าวสองสามก้าวไปข้างเสิ่นเยวี่ยเตรียมจะถามเธอให้รู้เรื่อง! แต่พอสบตาเสิ่นเยวี่ยในเสี้ยววินาทีนั้น อานุภาพก็อ่อนลง ได้แต่ถามเสียงเบา “คุณไม่รอผมเลย”