กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เสิ่นเยวี่ยไม่สนใจ เธอหยิบที่อุดหูมาใส่ เตรียมตัวนอน
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไร จู่ ๆ เสิ่นเยวี่ยก็ได้ยินเสียงดังรบกวนขณะหลับ เป็นเสียงที่แม้แต่ที่อุดหูก็ยังกันไม่อยู่ แล้วเธอก็ตื่น
เธอลืมตาขึ้น พี่สามกำลังยืนทำหน้าไร้อารมณ์อยู่ตรงหน้า สบตากับเธอที่ทำหน้าไร้อารมณ์ไม่ต่างกัน ต่างฝ่ายต่างมองกันด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
ในแววตาของเขาไม่มีความรู้สึกผิดแม้แต่น้อย กลับดูเหมือนเห็นว่าเป็นเรื่องสมควรอย่างยิ่ง
“พี่มาเล่นกับเธอ”
เสิ่นเยวี่ย: ……
ว่าแล้วเชียว พี่สามฟังแต่คำพูดของพี่ใหญ่จริง ๆ