กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เสิ่นซวงเฉินแบกเสิ่นซวงอี้เดินไปอย่างเงียบ ๆ จู่ ๆ เขาก็ได้ยินเสียงดังขึ้นข้างหู เป็นเสียงของเสิ่นซวงอี้ที่ไม่มีความลังเลใด ๆ เจืออยู่ “ครั้งนี้ที่นายกลับมา นายกลับมาเพื่อดูฉันเป็นครั้งสุดท้ายหรือเปล่า”
เสิ่นซวงเฉินไม่ตอบ แต่พูดเรื่องอื่นแทน “นายก็ยังอ่อนแอเหมือนเดิม”
ปกติแล้วปากของเสิ่นซวงอี้ไม่ยอมใครเลยสักนิด แต่พอเจอกับน้องชายฝาแฝดของตัวเองกลับพูดอะไรไม่ออก แม้แต่ถูกประชดว่าอ่อนแอ ก็แค่รับไว้อย่างยินดี
เขาไม่ใช่เขาในปีนั้นอีกแล้ว